یادداشت های پراکنده

کلیه دوستان،خواهران و برادران دینی و غیر دینی که مشتاقانه منتظر ظهور  کمینه و روشن کردن جان و چشم به دیدار جمال بی مثال ایشان است خواهشمند است ساعت ده صبح پنجشنبه اینده در میدان ازادی مجتمع شوند بلکه چشممان به دیدارشان روشن شود.

                                                 ار طرف جمعی از مشتاقان-ک.گ.ع

دوستان،

اگر نبود که خداوند رحمان و رحیم ما را از جنس دوم(به قول مرحوم بانو سیمون دوبوار متعلقه غیر شرعی جناب سارتر)خلق کرده بود همانا که عنقریب مثل بسیاری از مدعیان ظهور می فرمودیم.ولی چه کنیم که از این جهت هم شانس نیاوردیم.اینست که همچنان چهره در پرده غیب خواهیم داشت تا چه شود.

پ.ن. حاج اقا:عروس خانم وکیلم؟

        حضار:عروس رفته فیلم اخراجی ها رو ببینه.

وبلاگ نویسی کمینه هم مثل لائی کشیدن پرایده.اولشو خوب میاد ولی اخرش کم میاره.

ببخشید...این روزا خیلی گرفتارم(البته کار خیری در پیش نیست،بیشتر حمالیه!!!)).فرصت شد، لحاف دوشک ام رو جلو وبلاگ همه تون پهن می کنم.

من زیاد اهل مسافرت نیستم ولی این بار خوردم به تور چند تا سریش که کمینه رو با سلام و صلوات و بدون برنامه برداشتن و بردن سفر،کجا؟شمال ابری و بارانی و گاه برفی.با اون جاده های پیچ در پیچ شلوغ و مردمی که انگار  گردش و تفریحشان سر کار گذاشتن عزرائیل است با رانندگی که هر لحظه تو را تا دم مرگ میبرد و می اورد .این است که مدتی از این وبلاگ و شما دوستان غافل شدم.مطمئن هستم که شما چیزی رو از دست نداده اید ولی من خیلی زیاد.

به هر سال نو رو شروع میکنم با سلامی برای همه دوستان:حاجی و ایده هایش،دکتر مانولو و غر های پایان ناپذیرش(این اول سالی بند کرده به جامعه شریف پزشک ها)،جو جوی عزیز و متانتش،ستاره و شیطنت هایش،فریدون و حس غریبش از طنز،ففر شوشتری که ارزو به دلش ماند و فیلسوف نشد(عزیزم هر کاری مایه خودش را می خواهد،تو این کاره نیستی)مانی و دوستش که انها را با هم قاطی میکنم،پاپتی و خاطرات تمام نشدنیش(تو مگه چند سالته)،مهدی و نگرانی هایش،احسان و انتقاد هایش،و بسیاری دیگر......با ارزو های خوب برای همه.

¤ نوشته شده در ساعت ۱٢:۱٤ ‎ب.ظ توسط

دوستان،عيدتان مبارک باد